لیندا پاستان: دوئتی برای یک صدا

linda-pastan

 

لیندا پاستان در سال ۱۹۳۲ در شهر نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد اما بزرگسالی را در “پوتوماک” واقع در “مریلند” منطقه‌ای در حومه واشنگتن دی سی گذراند.  تنهایی، ازدواج و خانواده، فقدان و دلتنگی موضوعات اصلی آثار او هستند.

شاعرانی مثل لیندا پاستان را شاعران خانه می‌نامند، زیرا اشعار آنان ضبط وقایع هر روزه  و به عبارتی “معمولی‌ها” است، معمولی نه از آن جهت که درخشان و عالی نیستند، معمولی یعنی این شعرها، شعر زندگی روزمره ما هستند.  شعر بلند شو دیرت شده، شعر قبضها رو دادی، شعر پسر تو ریاضی چند شده؟ شعر نمی‌دونم شام چی درست کنم؟ شعر شبت بخیرعزیزم. شعر  حرفها و فتارهای معمولی و همیشگی که از همه سر می‌زند.  شعر بودن این شعرها، ناب بودنش در اتفاقی است که پشت پرده این نمایش رخ می‌دهد.  برای اینکه این شعرها شعر شوند، درخشان و به یادماندی، شاعر واژه‌ها را طوری انتخاب کرده است که سایه‌شان روی دیوار بشود شکلی دیگر، شکلی که دیگر معمولی نیست، همه ندیده‌اند و نمی‌بینند.  مثل وقتی که برق نیست و مادری برای سرگرم کردن کودک انگشتان شستش را می‌دهد درهم و دستش را در برابر نور می‌گیرد و روی دیوار دستان او می‌شوند پرنده‌ای که پرواز می‌کند.

این شعرها چنین خاصیتی دارند.

پاستان در کالج “رادکلیف” تحصیل کرد و در همان سالها برنده جایزه شعر “مادمازل” گشت (سیلویا پلات برنده دوم بود).  پس از فارغ التحصیلی شعر را رها کرد تا بتواند همه وقت خود را صرف خانه و خانواده‌اش کند.  پس از ده سال به اصرار همسرش دوباره به شعر بازگشت.  از آن پس اشعار بسیاری به قلم او درباره ازدواج، پدر و مادر بودن، اندوه و شادی منتشر شد.  او شاعر بی‌قراری‌هایی است که زیر پوست زندگی هرروزه جاری‌اند.

پاستان سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ ملک‌الشعرای مریلند بوده است.   آثاراو جوایز بسیاری را به خود اختصاص داده‌اند.  از آن میان می‌توان به جایزه “دیلن توماس”، جایزه شعر انجمن شعر آمریکا و جایزه “روث لی‌لی” اشاره کرد.

دوئتی-برای-یک-صدا-کتاب-1

 

 

 

 

زمستان ۹۰ با همراهی نشر چشمه ترجمه مجموعه‌ای از شعرهای او را با نام «دوئتی برای یک صدا» منتشر کردم.

دیدگاه شما

دیدگاه

Notify of
avatar
wpDiscuz