روی تخت؛ سینتیا لوئن

98a83ada6716e68eca5cc2bb62675779

 

گاهی وقتی اینجا خوابیده‌ایم

دلم می‌خواهد دستم را از روی سینه‌ات بردارم، بالا ببرم، مشت کنم

و بی هوا بکوبم وسط صورت از همه جا بی‌خبرت

 

به این می‌ماند که بترسی از بلند فریاد کشیدن

در سالن ساکت تاتر

وقتی مهمترین بخش نمایش

در حال اجراست.

 

تماشاگران به سوی صدا سر بر می‌گردانند

بازیگران روی صحنه مات می‌مانند،

و مرا کشان کشان از سالن بیرون می برند.

 

دلم می‌خواست نمایش را ببینم

همان‌قدر که دلم می‌خواهد اینجا روی تخت بمانم

و زیر گوش تو زمزمه کنم: عشق من.

دیدگاه شما

دیدگاه

Notify of
avatar
wpDiscuz